برگرفته از کتاب: بارانی باید

 

امید که پیوسته شادمان باشی

 آسوده خاطر و آرام

به قاموس دنیایی که گاه

به ادراک تو تسلیم نمی شود

و دردی که بر جانت نشسته است

یا نبردی که پس پشت نهاده ای

تو را در گذر زندگی

به قله های پرشکوه قدرت

رهنمون شود

تا که با شهامت و نیک بینی هر لحظه ی نوین را پذیرا شوی...

 

 

امید که در وجود دیگران زیبایی بجویی

آن پایه که به دنیایی آرام و دلپذیر ایمان بیاوری

 

به آنانکه نفرت را میشناسند عشق بیاموز

تا جهانی که در آن زیست می کنی

آینه ی عشق شود

و گرم در آغوشت گیرد

 

بیاموز که هر حادثه را ژرف بنگری

و تجربه ای ارزشمند بینگاری

 

امید که در درون توانی یابی

تا نیک به سنجه ی ارزش خویش نشینی

و از داوری دیگران به دستاوردهای خود

چشم فرو بندی

 

امید که همواره دوستت بدارند...